Trzy stopnie Świętości

Dusza przechodzi przez trzy fazy:

pierwsza – stworzenia;

druga – nowego stworzenia;

trzecia – doskonałości.

Pierwsza jest wspólna dla wszystkich ludzi.
Druga jest właściwa dla sprawiedliwych. Przez swą wolę doprowadzają oni duszę do
odrodzenia jeszcze pełniejszego, jednocząc swe dobre czyny z dobrocią dzieł Bożych.
Sprawiają przez to, że dusza staje się duchowo bardziej doskonała, niż była poprzednio. Przez
to tworzą ogniwo, łączące fazę pierwszą z trzecią. Trzecia faza jest właściwa dla
błogosławionych, czyli świętych. Przekroczyli o tysiące tysięcy wielkość początkową swojej
duszy – właściwej dla człowieka – i uczynili z niej coś odpowiedniego, by spocząć w Bogu

Trzy stopnie Świętości

1. Pokuta


2. Cierpliwość


3. Stałość

Albo

1. Pokora


2. Czystość


3. Sprawiedliwość

Albo

1. Mądrość


2. Hojność


3. Miłosierdzie

Albo

1. Wiara


2. Nadzieja


3. Miłość

sekwencja wielkanocna

Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
Składają jej wierni uwielbień swych dary.
Odkupił swe owce Baranek bez skazy,
Pojednał nas z Ojcem i zmył grzechów zmazy.

Śmierć zwarła się z życiem i w boju, o dziwy,
Choć poległ Wódz życia, króluje dziś żywy.
Maryjo, Ty powiedz, coś w drodze widziała?
Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.

Żywego już Pana widziałam, grób pusty,
I świadków anielskich i odzież, i chusty.
Zmartwychwstał już Chrystus, Pan mój i nadzieja,
A miejscem spotkania będzie Galileja.

Wiemy, żeś zmartwychwstał, że ten cud prawdziwy.
O, Królu Zwycięzco, bądź nam miłościwy.

Tłumaczenie dzisiejszej ewangelii

Każde przyniesienie ulgi cierpiącemu człowiekowi miało i ma za zadanie pobudzać naszą wiarę, aby prowadziła nas do zbawienia.

KOMENTARZ KSIĘDZA MIROSŁAWA MATUSZNEGO

Temat: Na wzór Melchizedeka

Katarzyna z Genui

Katarzyna z Genui

"Zezwolenie na działanie Boga i wyrażenie woli prowadzenia prze Boga dzieją się tak szybko, że wola człowieka niepostrzeżenie jednoczy się z wolą Bożą, tym bardziej że wszystko odbywa się w ciszy. Człowiek nie widzi zezwolenia, ale ma wewnętrzne wrażenie, które popycha go do działania. W tym działaniu czuje się taki rozpalony, jakby osłupiony i ogłuszony, i nie może się zwrócić gdzie indziej. Przez tą duchową jedność człowiek związał się z Bogiem węzłem niemal nierozerwalnym, ponieważ Bóg robi niemal wszystko, jak tylko przyjął zgodę człowieka. Jeśli człowiek pozwoli się prowadzić, Bóg go ustawia i prowadzi do doskonałości, do jakiej go przeznaczył. "

Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 15 września. -

O niej : "Modlitwy łączyła z surowymi postami, nosiła zgrzebne szaty. Skoncentrowała się na posługiwaniu chorym. Miewała częste widzenia Chrystusa. Swoimi modłami uprosiła nawrócenie dla męża, który następnie wstąpił do III Zakonu św. Franciszka i wraz z żoną opatrywał biedaków w szpitalu. Opiekowała się chorymi w czasie zarazy w 1497 do 1501.